เรื่องราวของความรัก บางครั้งไม่จำเป็นต้องมีที่มาที่ไป อาจจะเกิดขึ้นโดยง่าย หรือใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อที่จะเรียนรู้ รัก และเลิกรา

แต่ฉันเชื่อว่าในหนึ่งชีวิต ทุกคนที่มีหัวใจรัก จะต้องมีสักคน อย่างน้อยหนึ่งคนที่เป็นคนพิเศษสุดของหัวใจ ฉันเองก็เช่นกัน แต่ความรักและคนพิเศษก็ใช่ว่าจะเคียงคู่อยู่กับเราได้ตลอด วันนี้ คนที่ฉันรักหมดหัวใจ ไม่มีเวลาแม้สักหนึ่งวินาทีของวันนึงที่จะคุยกับฉัน ไม่แม้แต่จะโทรมาหา ไม่แม้แต่จะว่างรับโทรศัพท์ เพราะเค้ากำลังมุ่งมั่นอยู่กับการเริ่มต้นกิจการที่แสนหนัก จนไม่มีเวลาที่จะสนใจกับสิ่งอื่นใด เพื่อนหลายคนสงสารฉัน อาทรฉัน บอกฉันว่าควรเลิกราให้จบๆซะ จะทนอยู่เพื่ออะไร กับคนที่ไม่อาทร ไม่แยแส ไม่ใส่ใจเราเลย  แต่ฉันกลับไม่รู้สึกอย่างนั้น หลายคนมองว่าฉันโง่ แต่ฉันมองในมุมแห่งการรักด้วยความเข้าใจ ทุกคนย่อมมีความฝันเป็นของตัวเอง น่าชื่นชมไม่น้อยที่คนที่ฉันรัก บังคับตัวเองให้ก้าวตามความฝันได้ เค้าทุ่มเทแรงกาย แรงใจและชีวิตของเค้าเพื่อ งาน งาน งาน ไม่มีอะไรเลยที่จะทำให้ฉันต้องโกรธหรือน้อยใจ กลับยิ่งรัก และเห็นใจเค้ามากยิ่งขึ้น เพราะเพื่ออนาคตและความก้าวหน้าของตัวเค้าเอง เค้าทุ่มเทออกอย่างนั้น ฉันก็ยินดีที่จะมองเค้าอยู่ห่างๆ อย่างรักใคร่ ดังเดิม แม้จะโหยหาคืนวันแห่งความสุข เวลาที่มีโอกาสได้ไปเที่ยว ไปทำอะไรร่วมกัน แต่สิ่งเหล่านั้นก็อบอุ่นอยู่ในหัวใจเสมอ ทุกครั้งที่นึกถึง และฉันก็บอกกับตัวเองเสมอว่า จะเฝ้ารอชื่นชมความสำเร็จของเค้า อย่างตั้งใจ ไม่ว่าในวันนั้นจะเป็นฉันหรือไม่ใช่ ที่มีสิทธิ์ยืนอยู่เคียงข้างเค้า ก็ตาม มันไม่สำคัญอะไร ตราบใดที่เค้ายังเป็นความรักของฉัน ไม่ว่าจะมีเค้าอยู่ข้างๆ หรือไม่มี หัวใจของฉันก็สัมผัสได้เสมอถึงความรู้สึกที่ฉันมี และไม่มีวันเปลี่ยนไป เป็นสุขใจที่ได้รัก และมีเค้าที่รัก