อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป ...อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้..

อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน...... แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ.... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป .......ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน ..แต่ก็ยังทำให้เรา
......ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง..
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้า ไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง....... คนที่ทำให้คุณหัวเราะ
และร้องไห้ได้มากมาย....... คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
เปลี่ยนวันที่หมองหม่น ให้กลายเป็นวันที่สดใส......
เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครซักคน
ที่เค้ารักมากที่สุด ........นั่นแหละคือความสุข
ของการได้รัก...... อย่างจริงใจ