ความจริงก็คือในขณะที่เราคิดถึงคนคนหนึ่งตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า..
สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จมจ่อมอยู่กับความฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง

การรักใครสักคนไม่ต้องใช้ความพยายาม..การตัดใจต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักดูสิว่า
มีความสุขยามที่คุณได้สบตากับเค้า กับความทุกช์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า... อันไหนมันหนักกว่ากัน

.... อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป..อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
.... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกันแต่ไม่ได้ทำให้เรา..รักกัน...
.... แต่จงยิ้มให้กับตัวเองที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
.... แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...ยิ้มให้กับโชคชะตา..
.... ที่ถึงแม้ไม่ได้ทำให้เรารักกัน..แต่ก็ยังทำให้เรา..ได้รู้จักกัน..

แค่การได้เห็นคนที่เรารัก..ได้หัวเราะอยู่กับใครซักคนที่เค้ารักมากที่สุด..
... นั่นแหล่ะ คือความสุขของการได้รัก..อย่างจริงใจ....

แล้วคุณหล่ะ..เคยรักใครรึเปล่า..อย่างจริงใจ...